Νέα οδηγία για τη διάγνωση και τη θεραπεία του Συνδρόμου των Πολυκυστικών Ωοθηκών (PCOS)

17
Jul

Νέα οδηγία για τη διάγνωση και τη θεραπεία του Συνδρόμου των Πολυκυστικών Ωοθηκών (PCOS)

Νέα οδηγία για τη διάγνωση και τη θεραπεία του Συνδρόμου των Πολυκυστικών Ωοθηκών (PCOS) ανακοινώθηκε στο
συνέδριο της ESHRE στη Βαρκελώνη.

Η διεθνής οδηγία σχεδιάστηκε με τη συνεργασία περισσοτέρων από 3.000 ιατρών και ομάδων υποστήριξης ασθενών,
για να παράσχει σαφείς οδηγίες στη διάγνωση, τις κλινικές αποφάσεις και την ιδανική φροντίδα της ασθενούς.

Συμπεράσματα:

Τα διαγνωστικά κριτήρια του Ρότερνταμ υιοθετήθηκαν για τη διάγνωση του συνδρόμου σε ενήλικες (δύο κριτήρια κλινικά ή
βιοχημικά: υπερανδρογοναιμία, ωοθηκική δυσλειτουργία ή και υπερηχογραφική εικόνα πολυκυστικών ωοθηκών. Στις
περιπτώσεις εκείνες που συνυπάρχουν υπερανδρογοναιμία και διαταραχές του κύκλου, η υπερηχογραφική εικόνα δεν είναι απαραίτητη για τη διάγνωση του συνδρόμου.

Στα πρώτα οκτώ χρόνια μετά την έναρξη της περιόδου για τη διάγνωση του συνδρόμου είναι απαραίτητη η ύπαρξη
διαταραχών του κύκλου και υπερανδρογοναιμίας, ενώ ο υπέρηχος δεν συνίσταται.

Τα υπερηχογραφικά κριτήρια γίνονται πιο αυστηρά όσο προχωρά η τεχνολογία. Η χρήση της αντιμυλεριανής ορμόνης (ΑΜΗ) ακόμη δεν συνίσταται στη διάγνωση του συνδρόμου.

Από τη στιγμή που το σύνδρομο διαγνωστεί, τα αναπαραγωγικά μεταβολικά και ψυχολογικά δεδομένα της ασθενούς πρέπει να ληφθούν υπόψη στην αντιμετώπιση του συνδρόμου.

Η πρόληψη και η αντιμετώπιση της παχυσαρκίας είναι πάρα πολύ σημαντικές. Η ενημέρωση, η αλλαγή του τρόπου ζωής και η
παροχή βοήθειας στην ασθενή από επαγγελματίες διαφορετικών ειδικοτήτων είναι εξαιρετικά σημαντικές.

Συμπτώματα άγχους και κατάθλιψης πρέπει να εκτιμούνται και να αντιμετωπίζονται.

Το αντισυλληπτικό χάπι αποτελεί τη φαρμακευτική θεραπεία πρώτης γραμμής για την αντιμετώπιση των διαταραχών του
κύκλου και της υπερανδρογοναιμίας. Προτιμώνται σκευάσματα με χαμηλότερες δόσεις οιστρογόνων.

Η μετφορμίνη συνίσταται από μόνη της ή σε συνδυασμό κυρίως κατά των μεταβολικών συμπτωμάτων. Η λεκτρόζη αποτελεί
το κύριο φάρμακο πρόκλησης ωορρηξίας, ενώ η κλομιφένη και η μετφορμίνη από μόνες τους ή σε συνδυασμό είναι χρήσιμες.

Οι γονοδοτροπίνες αποτελούν τη δεύτερη γραμμή θεραπείας. Στην περίπτωση που οι θεραπείες πρόκλησης ωορρηξίας έχουν
αποτύχει σε γυναίκες με ανωρρηξία, τότε ως τρίτη γραμμή θεραπείας, προσφέρεται η εξωσωματική γονιμοποίηση.