Σύνδρομο Πολυκυστικών Ωοθηκών (PCOS)

28
Mar

Σύνδρομο Πολυκυστικών Ωοθηκών (PCOS)

Τί είναι;

Το σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών (PCOS), είναι μια σύνθετη ορμονική και μεταβολική διαταραχή των γυναικών αναπαραγωγικής ηλικίας. Αποτελεί μάλιστα τη συχνότερη ορμονική διαταραχή, καθώς εκτιμάται πως επηρεάζει 1 στις 10 γυναίκες.

Για να τεθεί η διάγνωση του PCOS θα πρέπει η ασθενής να παρουσιάζει τουλάχιστον 2 από τα ακόλουθα κριτήρια:    

1. Πολυκυστική μορφολογία των ωοθηκών (υπερηχογραφικά επιβεβαιωμένη).    

2  Όλιγο- ή ανωοθυλακιορρηξία (αραιή ή πλήρης απουσία περιόδου).    

3. Υπερανδρογοναιμία, είτε βιοχημικά επιβεβαιωμένη, είτε με τη μορφή ακμής ή και υπερτρίχωσης.

 

Πώς προκαλείται;

Η αιτία του συνδρόμου φαίνεται πως είναι γονιδιακή (κληρονομική). Βασικό ρόλο στη δημιουργία του PCOS έχει η αντοχή στην ινσουλίνη. Αυτό κάνει την παραγωγή ινσουλίνης να αυξάνεται με συνέπεια οι ωοθήκες να παράγουν περισσότερη τεστοστερόνη. Οι αυξημένες αυτές ορμόνες επηρεάζουν την ωρίμανση των ωοθυλακίων και προκαλούν τα συμπτώματα του συνδρόμου. 

 

Ποια τα συμπτώματα;

Τα συμπτώματα σε κάθε γυναίκα με PCOS μπορούν να διαφέρουν και περιλαμβάνουν:      

1. Αύξηση του σωματικού βάρους/αδυναμία απώλειας κιλών, τάση για ανάπτυξη διαβήτη, εξαιτίας της αυξημένης ινσουλίνης.      

2. Έντονη τριχοφυΐα (συχνότερα στο πρόσωπο) και επίμονη ακμή από την αύξηση των ανδρογόνων      

3. Διαταραχές στην έμμηνο ρύση (ακανόνιστος κύκλος) ή και πλήρης αμηνόρροια.      

4. Υπογονιμότητα λόγω της ανωοθυλακιορρηξίας.      

5. Μακροχρόνια προβλήματα όπως αυξημένο κίνδυνο καρκίνου του ενδομητρίου και μεταβολικό σύνδρομο.

 

Πώς αντιμετωπίζεται;

Το πρώτο βήμα στην αντιμετώπιση του PCOS είναι η αλλαγή στον τρόπο ζωής. Η απώλεια βάρους σε συνδυασμό με τακτική άσκηση μειώνουν την αντοχή στην ινσουλίνη και μπορούν να διορθώσουν τις διαταραχές του κύκλου και να προλάβουν μελλοντικά προβλήματα, όπως το διαβήτη και το μεταβολικό σύνδρομο.  Φαρμακευτικά, σημαντικό ρόλο στην αντιμετώπιση του PCOS έχουν τα αντισυλληπτικά χάπια, με πολλαπλά οφέλη για τις ασθενείς, καθώς ρυθμίζουν τον κύκλο, μειώνουν τα ανδρογόνα και τα συμπτώματά τους (ακμή, τριχοφυΐα) και ταυτόχρονα προστατεύουν το ενδομήτριο. Επίσης φάρμακα με αντιανδρογονική δράση μπορούν να χορηγηθούν για τα συμπτώματα δασυτριχισμού και ακμής. Σε περιπτώσεις υπογονιμότητας χορηγούνται ωοθυλακιορρηκτικά φάρμακα.

Πρέπει να κατανοήσουμε πως το σύνδρομο δεν έχει μια συγκεκριμένη θεραπεία. Η θεραπευτική προσέγγιση λοιπόν κάθε γυναίκας με PCOS είναι εξατομικευμένη ανάλογα με τα συμπτώματα που εμφανίζει και τους στόχους που αυτή έχει (εγκυμοσύνη, μείωση ακμής, ρύθμιση κύκλου...) και  φυσικά πρέπει να γίνεται μετά από συνεννόηση με το γυναικολόγο της.